Category: บันทึกจากฉัน

ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 เป็นวันที่ประชาชนชาวไทยจะได้รวมกันไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งกัน โดยคราวนี้จะแตกต่างไปจากครั้งก่อนๆ คือ จะมีการขอความเห็นชอบในการทำประชามติด้วย เราจะเจอบัตรเลือกตั้ง 3 ใบ คือ โดยบัตรออกเสียงประชามติ (สีเหลือง) นี้ พูดง่ายๆคือ การขออนุญาตในการแก้ไขรัฐธรรมนูญทั้งฉบับ ซึ่งโดยปกติก็มีการแก้ไขเหมือนกัน แต่จะเป็นการแก้ไขเป็นรายมาตราๆ ไป ทำไมต้องแก้ไขรัฐธรรมนูญทั้งฉบับ??? ผมต้องขอออกตัวก่อนว่า ผมก็ไม่ได้อยู่ในแวดวงการเมืองใดใด ความรู้ด้านนี้ก็มีไม่มาก แค่ประชาชนตาดำดำคนหนึ่ง ที่ฟังจากตรงนั้น ตรงนี้มาบ้าง เท่าที่พอจะทราบได้ คือ รัฐธรรมนูญที่เราใช้กันอยู่ (น่าจะตั้งแต่ปี 60 มั้ง) มีการปรับเปลี่ยนอะไรมาเยอะแยะ เช่น วิธีการเลือกนายกที่ให้สว.เป็นผู้โหวตด้วย หลังจากประชาชนเลือกกันแล้ว (ในการเลือกตั้งปี 69 นี้ สว.จะไม่เกี่ยว), การคัดเลือกสว., อำนาจของสว. หรือ เรื่องของสิทธิเกี่ยวกับการรักษาพยาบาล เป็นต้น (อ้างอิงจากคลิปรายการป๋าเต็ด ที่พูดคุยกับคุณเป๋า iLAW) ไม่ว่ารัฐบาลยุคก่อนนั้น จะแก้ไขรัฐธรรมนูญด้วยเหตุใดก็ตาม มันทำให้ ณ ปัจจุบันการบริหารในระบบรัฐสภาของประเทศเรามีสภาพเหมือนกับถูก “แช่แข็ง”…

การโคลนนิ่งสัตว์เป็นสิ่งงที่เกิดขึ้นมาเป็นสิบๆ ปีแล้ว แล้วชีวิตจากการโคลนนิ่งนั้น ในทางพุทธศาสนามองอย่างไร จิตของสัตว์ที่ถูกโคลนนิ่งก็เช่นกัน เป็นจิตเดิมของเขาหรือไม่

บุคคลผู้สะดุ้งต่อความตาย…ข้อคิดจากเหตุแผ่นดินไหว สืบเนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวจากรอยเลื่อนสะกายประเทศเมียนมา ส่งผลกระทบมาสู่ประเทศไทย เมื่อวันศุกร์ที่ 28 มีนาคม 2568 ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายแก่อาคารสูงในกรุงเทพฯ ในขณะที่มีเกิดแผ่นดินไหว บางคนอาจจะไม่รู้ตัวเลย แต่สำหรับคนที่อยู่ในอาคารสูงย่อมรับรู้ได้ชัดเจนทีเดียว บางทีถึงกับคิดถึงขนาดว่า “ชีวิตคงจะจบ ณ ที่นี้” ในด้านหนึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้เราได้รับรู้ได้เลยว่า “ความตาย” ไม่ได้อยู่ไกลไปจากเรามากเท่าไหร่นัก ภัยต่างๆ รอบตัวเราสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ไม่มีบอกวัน เวลา ให้กับเราได้รับทราบเลย เมื่อเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย สติเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แต่สติไม่ได้เกิดขึ้นเองในยามคับขัน หากไม่ได้ฝึกฝนมาก่อน เราอาจมีแต่ความตกใจและหวาดกลัว ครั้งหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถึงบุคคล 4 ประเภท ที่เป็นผู้มีความกลัวต่อความตาย มีความสะดุ้งต่อความตาย มีความเศร้าโศกที่จะต้องละจากสิ่งอันเป็นที่รักไป ใน อภยสุตร (องฺ.จตุกฺก. 21/184) คือ 1. บุคคลที่ยังหวงแหนในกามสุข (ความสุขจากวัตถุสิ่งเสพ) 2. บุคคลที่ยังหวงแหนในร่างกายนี้ คือ ความสุขที่จะได้จากร่างกายนี้ 3. บุคคลที่ทำกรรมชั่วไว้มาก ไม่ได้ทำกรรมดีไว้ จะระลึกว่าเมื่อตายไปจะไปสู่ทุคติ 4. บุคคลที่มีความเคลือบแคลงสงสัยในพระสัทธรรม กล่าวคือ คำสอนของพระพุทธเจ้า…

วันนี้มีโอกาสได้ดูสารคดีใน Netflix เรื่อง แฮ็คสุขภาพ ตอน ความลับของการกิน ที่พูดถึงเรื่องความลับของสุขภาพ คือ เรื่องของ “ลำไส้” เพราะลำไส้เปรียบเสมือนสมองที่สองของมนุษย์ ในบทความนี้ เราจะมาสรุปข้อมูลที่น่าสนใจให้คุณอ่านกัน! Start with Why? สารคดีเริ่มต้นด้วยการตั้งคำถามให้เราขบคิด พร้อมกับนำเสนอเรื่องราวของกลุ่มตัวอย่าง 4 คนที่มีเป้าหมายด้านสุขภาพที่แตกต่างกัน เช่น คนที่พยายามลดน้ำหนักแต่ไม่สำเร็จ หรือคนที่เคยเป็นนักแข่งกินแต่ตอนนี้กลับไม่รู้สึกหิวเลย Where do you come from? สารคดีพาเราไปสำรวจการเดินทางของอาหารตั้งแต่ปาก กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ตลอดจนทวารหนัก ออกมาเป็น อุนจิ หนึ่งในประเด็นสำคัญของสารคดีคือ “เราไม่สามารถย่อยอาหารเองได้” แต่มีผู้ช่วยตัวน้อย ๆ คือ แบคทีเรียในลำไส้ หรือ ชุมชนจุลินทรีย์ (ไวรัส แบคทีเรีย ยีสต์ มนุษย์) ไม่เพียงแค่ช่วยให้ร่างกายสามารถต่อสู้กับเชื้อโรค แต่ยังมีบทบาทในการควบคุมฮอร์โมน ความรู้สึกหิว-อิ่ม ไปจนถึงอารมณ์และความเครียด จุลินทรีย์มาจากไหน? ในสารคดี เล่าถึงการได้รับจุลินทรีย์ตั้งแต่เราเกิด เมื่อเราคลอดมาทางช่องคลอด เราก็จะได้สัมผัสแบคทีเรียในช่องคลอดของแม่ แล้วพอเราออกมา…

วันหนึ่งมีคำถามมาถึงแอดว่า “ถ้าเราเห็นผู้อื่นทำสิ่งที่ดีงามหรือทำบุญ โดยเรายินดีในบุญของเขาในใจ หรืออนุโมทนาบุญในใจ โดยไม่ได้เอ่ยหรือเขียนออกไปให้ใครรับรู้ แบบนี้จะถือเป็นการอนุโมทนาบุญด้วยหรือเปล่า” คำถามนี้น่าสนใจมากนะครับ หลายต่อหลายครั้งที่เคยเห็นการพูดเอ่ยว่า “อนุโมทนา”, “สาธุ” หรือบางครั้งได้เห็นการพิมพ์ในไลน์ ในคอมเม้นต์ วันนี้แอดเลยว่าจะเอาคำตอบที่ได้ตอบผู้ถามคำถามนี้มาแบ่งปันให้ทุกคนได้อ่านกันนะครับ | อนุโมทนาบุญคืออะไร ? การอนุโมทนาบุญเป็นการทำบุญอย่างหนึ่งในบุญกิริยา 10 ประการ ซึ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้เป็นบุญกิริยา 3 ประการมี ทาน, ศีล และภาวนา แล้วอรรถกถาจารย์ก็มาอธิบายขยายเพิ่มเติมเป็น 10 ประการโดยเป็น 10 ประการที่อยู่ในหมวดหมู่ของทาน, ศีล, ภาวนาอีกทีหนึ่ง โดยจะเรียกการอนุโมทนาบุญนี้ว่า ปัตตานุโมทนามัย ปัตตานุโมทนามัย มีความหมายว่า ทำบุญด้วยการยินดีในความดีของผู้อื่น ในการยินดีบุญหรือความดีของผู้อื่นนั้น เกิดจากการที่เราได้ทราบว่าเขาได้กระทำความดีนั้นๆ จากการบอกกล่าว การเห็น หรือจากวิธีใดๆ ก็ตาม แม้ว่าจะเป็นคนที่รู้จักหรือไม่รู้จักก็ดี ย่อมก่อนให้เกิดบุญในใจจากการยินดีนั้น | ตัวอย่างที่เกี่ยวข้อง | ยินดีในความดี ก็เป็นปัตตานุโมทนามัยแล้ว จากตัวอย่างที่กล่าวไปจะเห็นได้ว่าการที่เรามีใจยินดีในบุญหรือความดีใดๆ ที่ได้รับรู้ย่อมเป็นบุญในใจเราได้ แม้ว่าจะไม่ได้กล่าวอนุโมทนาหรือเขียนอนุโมทนาใดๆ เลย ในทางกลับกัน…

สันโดษที่แท้ ต้องรู้จักความไม่สันโดษด้วย สันโดษไม่ได้หมายถึงการหยุดพัฒนา แต่คือความพอใจในปัจจัย 4 ที่ได้มาด้วยความเพียรของตนเอง โดยไม่โลภ ไม่ริษยา ในขณะเดียวกัน เราต้องไม่สันโดษในกุศลธรรม ต้องพากเพียรสร้างความดีและพัฒนาตนเองอยู่เสมอ การเข้าใจสันโดษผิด อาจทำให้เราหยุดนิ่ง ไม่ก้าวหน้า แต่หากเข้าใจอย่างถูกต้อง จะนำไปสู่ชีวิตที่สมดุล—มีความสุขง่าย ทุกข์ยาก และยังคงมุ่งมั่นสู่ความเจริญที่แท้จริงทั้งต่อตนเองและสังคม

เคยรู้สึกไหมว่าเราหาเงินมาได้เท่าไหร่ก็รู้สึกว่าไม่พอ? หรือบางทีมีเงินมากขขึ้นก็ไม่รู้สึกสุขอย่างที่คิด? หรือบางทีความสุขอาจจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับ “จำนวน” หรือ “มูลค่า” แต่จะขึ้นอยู่กับ “คุณค่า” ของสิ่งที่ได้มาจากการใช้เงินนั้น ในหลักของพระพุทธศาสนาจะมีแนวทางการบริหารเงินที่มีความสมดุล ที่จะให้ความสุขกับตัวเอง ทั้งยังสร้างคุณค่าให้กับผู้คนรอบข้างด้วย | ความสุขของคฤหัสถ์ 4 ประการ หรือที่เรียกว่า คิหิสุข 4 (อันนนาถสูตร) ที่จริงแล้วในทางพระพุทธศาสนากล่าวถึงความสุขไว้หลายแง่หลายมุม ในที่นี้จะหยิบยกเฉพาะแง่มุมการบริหารเงินของชาวบ้านเท่านั้น ในพระไตรปิฎกได้กล่าวถึงสุขของคฤหัสถ์ หรือ คิหิสุข หรือ กามโภคีสุข 4 (สุขของชาวบ้าน, สุขที่ชาวบ้านควรพยายามเข้าถึงให้ได้สม่ำเสมอ, สุขอันชอบธรรมที่ผู้ครองเรือนควรมี) ได้แก่ ในหมวดธรรมนี้นอกจากจะกล่าวถึงความสุขที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินเงินทองแล้ว ยังกล่าวถึงความสุขจากการทำความดีด้วย ท่านได้กล่าวถึงขนาดว่าถึงจะรวมความสุข 3 ข้อแรกเข้าด้วยกัน (สุขจากการมีทรัพย์, ใช้ทรัพย์, ไม่มีหนี้) ก็ยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของสุขที่เกิดจากการทำดีทางกาย วาจา ใจได้เลย | หลักในการจัดสรรทรัพย์ 4 (โภควิภาค 4) ในเมื่อมีรายได้เข้ามา จะมองแต่เรื่องการใช้อย่างเดียวก็ไม่ได้ พระพุทธเจ้าเองก็ทรงตรัสถึงการแบ่งรายได้ออกเป็นกองๆ เพื่อเป็นการจัดสรรรายได้ ให้รู้จักใช้รู้จักออมเช่นกัน หลักการจัดสรรรายรับที่ได้มาในทางพระพุทธศาสนาจะแบ่งเป็น 4…