บันทึกจากใจ : เพียงชั่วยามที่กาแฟยังอุ่นอยู่

เพียงชั่วยามที่กาแฟยังอุ่นอยู่

“อยากย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีต”

เธอเคยได้ยินป่ะ คำว่า “เกือบ” ที่มันเป็นคำที่โครตแปลก คือว่า ถ้ามันมารวมกับคำไหนแล้วอะ ความหมายมันจะตรงข้าม งงป่ะ เช่นว่า เกือบผ่าน = ไม่ผ่าน, เกือบได้ = ไม่ได้, เกือบดี = ไม่ดี นั่นเอง

หรือคำว่า รู้อะไร ก็ไม่เท่า “รู้งี้” ถ้ารู้….อย่างงี้นะ จะไม่เป็นแบบนั้นเลย
ถ้าเรารู้อนาคต เรื่องที่ไม่อยากให้เกิดก็คงจะไม่เกิดหรอ
(แต่ก็นะ…ความจริงคือ เราไม่รู้ไง )

กลับมาที่หนังกันดีกว่า … หนังเรื่องนี้สามารถย้อนเวลาได้ แต่มีกฏอยู่ 3 ข้อ

---

กฏของการย้อนเวลา

เอาจริงๆ มันดูเป็นกฎที่โคตรจริง สมเหตุสมผลเลยนะ

สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วเรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้-ทุกอย่างมีเวลาของมัน-แล้วมีเวลาจำกัด

เรื่องราวในหนังก็ดำเนินไป ทั้งความสัมพันธ์สามีที่ภรรยาเป็นอัลไซเมอร์ น้องสาวที่อยากกลับไปพูดดีๆกับพี่สาวก่อนที่พี่สาวจะเสีย ลูกสาวที่อยากไปเจอแม่ในช่วงวัยเด็ก…

มีบทนึงที่ตัวเอกในเรื่องได้พูดไว้ แล้วเรารู้สึกว่าดีมากเลย มันทำให้เรากลับมาทบทวนกับตัวเองว่า ในชีวิตที่ผ่านมา…มีสิ่งไหนที่ได้ติดค้างใครไว้รึเปล่า…

“ทุกเรื่องที่อยู่ในใจต้องบอกให้รู้ทั้งคำขอบคุณ คำขอโทษทั้งหมดเลย แล้วเราจะไม่เสียใจภายหลัง”

เพราะการที่ได้เจอคนหนึ่งคน มันก็อาจจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆเหมือนชั่วยามที่กาแฟยังอุ่นอยู่

เราเองก็มีความรู้สึกว่าอยากกลับไปแก้ไข คำพูดหรือการกระทำที่เคยทำไว้กับใคร หลายๆคน

อยากกลับไปบอกเขาว่า….ขอโทษ
ไม่มีใครคือสิ่งที่เลวร้ายในชีวิตเรา
แต่อยากขอบคุณมากๆ ที่มีเขาเป็นส่วนหนึ่งในตัวเรา

ใช่เลยว่า ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจะไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ความรู้สึกในใจเรา…คงจะเปลี่ยน
และรอวันที่จะได้รับการปลดปล่อย…..